Mun hærra en kennaralaun

Að loknu sveinsprófi eru laun flugvirkja 313. 000 krónur. Tek undir með flugvirkjum engin ósköp ef engin eru viðmiðin.

Langar að benda á að nýútskrifaður grunnskólakennari með meistaragráðu, eldri en 45 ára fær innan við 310.000 í laun á mánuði. Hann mun aldrei ná þeim launum sem flugvirki getur náð samkvæmt fréttinni, tæpum 400 þúsundum.

Hvort stéttin eigi samúð í kjarabaráttu sinni á tímum efnahagsþrenginga veit ég ekki, hitt veit ég að engin stétt væri sátt með verulega skatthækkun til að kennarar, sjúkraliðar, hjúkrunarfræðingar og aðrar stéttir sem vinna hjá ríki og bæ sæktu sína kjarabætur. Þessir vinnuveitendur geta ekki sótt fjármagn annað en til skattgreiðenda.

Segir laun flugvirkja ýkt

Ekki raunhæft

Það er með ólíkindum hvað mönnum dettur í hug. Að sjálfsögðu á að rannsaka málið til hlítar. Í eitt skipti fyrir öll þarf að komast á hreint hvort Baldur hafi búið yfir upplýsingum sem hann sem embættismaður gat hagnast á.  Herða á rannsóknina ef eitthvað er.

Baldur krefst þess að rannsókn verði hætt

Hreint frábært

Tek hattinn ofan fyrir sambandinu að lækka félagsgjaldið, löngu tímabært. Sjúkraliðafélag Íslands tekur 1.4% af öllum launum af sínum félagsmönnun. Þessi tvö félög hafa skorið sig svolítið úr, en meginregla félaganna innan BSRB er 1%.

Kennarasambandið lækkar félagsgjöld

Svona á þetta að vera

Það undrar mig, að fólk sem gengur í aðra vinnu skuli þurfa að afsala sér biðlaunarétti, þetta á að vera regla en ekki undantekning.

Það er með öllu ólíðandi að menn eins og Kristján Þór fyrrverandi bæjarstjóri, svo nærtækt dæmi sé tekið,  hafi þegið biðlaun frá einum vinnuveitanda og verið í fullu starfi hjá öðrum. Siðferðin í þeim gjörning er á gráu svæði að mínu mati.  Annað er ef menn fá ekki vinnu, þá er sjálfsagt að nota biðlaunaréttinn.

Tek hattinn ofan fyrir Jónu Kristínu og óska henni velferðar í nýju starfi.

Réttlætiskenndin segir mér að þiggja ekki biðlaun

Bréf til sjúkraliða

Formaður Sjúkraliðafélagsins sendi félagsmönnum rafrænt bréf þar sem þeir eru hvattir til að láta vita ef kjarasamningur er ekki haldinn. Brögð eru af því að vinnuveitendur ,,notfæri" sér ákvæði í kjarasamning eins og hann orðar það. Gott og blessað og vona ég að sjúkraliðar séu meðvitaðir um þetta.

Hins vegar er það ekki innihald bréfsins sem ég vil fjalla um heldur hve upplýsingatæknin er frábær. Með einni sendingu er hægt að senda á mörg hundruð, jafnvel þúsund sjúkraliða og vekja athygli þeirra á þessu. Öldin er önnur. Fyrir nokkrum árum hefði þurft að bera sig öðruvísi að.

Bloggheimurinn hefur líka breytt miklu. Nú getur fólk ekki pukrast með mál og málefni, margt er upplýst á bloggsíðum. Það er af hinu góða, eins og umfjöllum um falda bankareikninga hefur sýnt, innherjaviðskipti o.s.frv. Bloggarar eru misgóðir og lærist það smátt og smátt að skilja kjarnann frá hisminu. Rannsóknarblaðamennska er á undanhaldi, í það minnsta sú góða og matreiðsla frétta er öðruvísi en áður. Bloggarar upplýsa þjóðina um margt sem ekki kemur fram í fjölmiðlum. Þakka sé upplýsingatækninni.

Með kveðju, Helga Dögg

M.Ed í menntunarfræði og sjúkraliði.

Sér til skammar

Margrét þekkir ekki sinn vitjunartíma það er ljóst. Að gefa manni það að sök að vera haldin heilabilun er alvarleg, í ljósi þess hve alvarlegur sjúkdómurinn er, með það er ekki gantast í opinberri umræðu. Það er hreint með ólíkindum að einstaklingar sem kosnir eru á hið háa Alþingi skuli ekki bera meiri virðingu fyrir mannfólki en svo. Á almúginn að taka þingmenn Borgarahreyfingarinnar trúanlega eftir þessar uppákomur, það mun ætíð vera efi í hug mínum gagnvart þessu fólki. Réttast væri að skipta út mönnum og koma orðheldnu fólki að, það hlýtur að finna í þessari ágætu hreyfingu.

Segir sig úr stjórn Borgarahreyfingarinnar

Munur á gömlum og ungum

Hjá Akureyrarbæ gilda ákveðnar reglur um aldurstakmark þegar ráðið er í lausar stöður á sumrin. Þegar ég athugaði vinnu fyrir dóttur mín rak mig í rogastans. Lágmarksaldur starfsmanns á leikskóla er hærri en á dvalarheimili fyrir aldraða. Að vera börnum innan handar virðist krefjast meiri þroska og hærri aldurs en að sinna öldruðum inni á stofnun. Þetta er athyglisvert.

 

Segir gengið á rétt sjúkraliða

Sjúkraliðar atvinnulausir

Í sjónvarpsfréttum var sagt frá nokkrum fagstéttum þar sem eitthvert atvinnuleysi hrjáir mannskapinn. Sjúkraliðar voru þar á meðal sem ég er hissa á, því mörg hjúkrunarheimili eru mönnuð ófaglærðu starfsfólki. Ólíkar ástæður geta legið að baki þess að sjúkraliðar ganga atvinnulausir, en í fljótu bragði séð ætti það ekki að þurfa.

Miklu betur gengur að manna umönnunarstörf

Stjórnarandstaða

Stjórnarandstaða er ekki slæm, það fer bara eftir hvernig haldið er á spöðunum í þeim efnum. Það má segja að hún sé jafnvægið við stjórnina, kemur með aðra sýn og skoðun á málið. Hún er hvorki betri né verri en hinir sem stjórna. Það væri slæmt að enginn hreyfði mótbárum við það sem stjórn gerir eða stjórnarmenn í hinum ýmsum fyrirtækum og félögum. Góð andstaða í mörgum af þeim fyrirtækjum sem nú hafa rúllað yfir hefði kannski bjargað miklu. Í stað þess hafa menn valtað yfir einn og annan.

Að framkvæmdastjóri SLFÍ upplifi mig í stjórnarandstöðu í stjórn félagsins er bara af hinu góða, það segir mér að ég gleypi ekki við öllu sem þar er lagt á borð og er gagnrýnin. Þó svo að menn séu í sama liði þá þýðir það ekki að allir séu sáttir við þær aðferðir og málefni sem ríkja hverju sinni.

Málefni sem hugsanlega setja mig í stjórnarandstöðu geta verið eftirfarandi:
 
1. Vildi ekki kaupa húsnæði á 17 miljónir eftir eitt símtal og engin gögn eða þarfagreiningu um nauðsyn kaupanna.
2. Er ekki hlynnt ráðningu skyldmenna.
3. Vil að farið sé eftir lögum félagsins.
4. Félagsgjald verði lækkað.
5. Starfsþróunarsjóður hækki styrk til félagsmanna.
6. Að Starfsþróunarsjóður sé ekki notaður í þágu starfsmanna, enda eiga þeir rétt úr sínum sjóði.
7. Að ég hafi boðið mig gegn sitjandi formanni eftir áskorun frá sjúkraliðum.
8. Að ég spyrji spurninga sem eru með öllu eðlilegar.

Þetta er svona það helsta sem ég mér dettur í hug í fyrstu atrennu.

Stoppa ESB-viðræður

Þeir þingmenn sem vilja ekki Icesave samninginn óbreyttan virðast hafa það í hendi sér að stoppa viðræður við ESB, ef marka má framgang Hollendinga í málinu. Það er athyglisvert ef það gerist. Réttilega bendir Ögmundur á að ágallar koma upp, hver og öðrum og ber stjórnmálamönnum að fara ofan í saumana á þeim. Það liggur ekki lífið á að klína þessum skuldum á þjóðfélagsþegnana. Við vitum, að ég held, flest okkar að við eigum að borga þetta, spurningin er: var þessi samningur nægilega hagstæður landanum á komandi árum.

Ögmundur: Hugsum um þjóðarhag